หลายคนคงเคยได้ยินสำนวน “ไม้เรียวเรียวสร้างคน” สุภาษิตสำนวนที่ถูกกล่าวถึงในการสอนลูกหลาน และลูกศิษย์ และให้ได้ดีและประสบความสำเร็จด้วยการตี เมื่อครั้งที่การลงโทษนักเรียนยังไม่มีมาตรการที่เข้ามาควบคุมอย่างชัดเจนและเคร่งครัดแบบนี้ ถ้าพูดถึงการลงโทษนักเรียนด้วยการไม้เรียว การตี หรือการทำโทษทางร่างกายด้วยวิธีต่างๆ อย่างการทำขนมจีบ หรือวิธีอื่นๆ ก็เป็นเรื่องที่ปกติ แต่ด้วยวันเวลาที่เปลี่ยนไป สภาพแวดล้อม เศรษฐกิจ สังคมและความก้าวหน้าต่างๆ รวมถึงข่าวมากมายที่ออกมาถึงการกระทำที่เกินกว่าเหตุในการลงโทษนักเรียนของครู การลงโทษด้วยการตีและการทำร้ายร่างกาย จึงมีกฎที่เข้ามาควบคุมเรื่องนี้อย่างเคร่งครัด โดยถูกบรรจุอยู่ใน “ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการลงโทษนักเรียนและนักศึกษา พ.ศ. 2548”   ไม่เพียงเท่านั้นยังมีการศึกษาวิจัยถึงการลงโทษเด็กด้วยกันหลายงานวิจัยว่าการลงโทษเด็กด้วยการตี หรือความรุนแรงจะเป็นการสร้างปมและประสบการณ์ที่ไม่ดีติดตัวไปให้แก่นักเรียนอีกด้วย   ด้วยปัจจัยหลายๆ อย่างก็คงทำให้ครูหลายท่านต้องตระหนักถึงการลงโทษเด็กกันมาขึ้น  ซึ่งสิ่งที่ตามมาคือ “แล้วครูจะต้องลงโทษเด็กอย่างไร?” หรือไม่ควรที่จะลงโทษเด็กเลย แต่ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วนักเรียนจะรู้ได้อย่างไรว่าทำผิด   ดังนั้นครูหลายคนจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องลงโทษนักเรียน แต่ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ทั้งหมด วันนี้เราจึงมีหลักวิเคราะห์ๆ เล็กๆ น้อยๆ ที่จะช่วยครูวิเคราะห์ก่อนลงโทษนักเรียน เพื่อให้การลงโทษไม่เป็นการกระทบจิตใจทั้งผู้ลงโทษและผู้ถูกลงโทษ…