จากการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ได้สร้างความโกลาหลวุ่นวายให้กับโลกและประเทศไทยอย่างหนักหน่วงทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นเศรษฐกิจ สังคม การเมือง การศึกษา รวมไปถึงวิถีชีวิตของผู้คนจำนวนมาก มหาวิทยาลัยหอการค้าไทยในฐานะแหล่งผลิตบัณฑิตบุคลากรที่คุณภาพของประเทศไทย จึงมีความตระหนักเป็นอย่างมากกับวิกฤตครั้งนี้ การสนับสนุนให้กลุ่มนักศึกษาแต่ละคณะออกมามีส่วนร่วมในการรับผิดชอบทางสังคมทั้งทางตรงและทางอ้อม เหล่าผู้บริหาร อาจารย์ นักศึกษา บุคลากรด้านต่างๆพร้อมให้การสนับสนุนและยินดีมีส่วนร่วมในการจับมือคนไทยด้วยกันก้าวข้ามวิกฤตครั้งนี้ไปได้ นาย ณัฐเมศร์ จุติชัยเดชาวัชร์ คณะวิทยาลัยผู้ประกอบการ สาขาผู้ประกอบการ ปี1 ม.หอการค้าไทย กล่าวว่า “ผมดูแลตัวเองด้วยการอยู่บ้านไม่ออกไปในที่ที่มีคนเยอะหรือว่าที่ที่สุ่มเสี่ยงในการแพร่เชื้อ และถ้าเวลาออกไปไหนก็จะมีการใส่หน้ากากอนามัยและพกเจลล้างมือไปไว้ติดตัวตลอดเพื่อเป็นการป้องกันเชื้อไวรัสโควิด – 19 ในสถานการณ์แบบนี้ทุกคนในบ้านก็จะมีการช่วยกันเตือนกันตลอดเวลาว่าเวลาจะออกไปไหนก็ควรจะใส่หน้ากากอนามัยออกไปทุกคน เพราะจะมีหน้ากากอนามัยวางไว้ในที่ประจำที่ทุกคนในบ้านสามารถที่จะหยิบไปใช้ได้ตลอดเวลาพร้อมกับอย่าลืมที่จะต้องนำเจลล้างมือไปด้วยตลอดเวลา อยากจะให้ทุกคนช่วยเข้าใจว่าแพทย์ คุณหมอ พยาบาล และคนอื่น ๆ ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้กำลังร่วมมือกันต่อสู้กับโรคนี้อยู่อยากให้ทุกคนช่วยกันร่วมมือที่จะอยู่บ้านและใช้เวลาตรงนี้อยู่กับครอบครัว และก็พยายามที่จะไม่เสี่ยงออกไปข้างนอกเพราะมันจะเป็นการเพิ่มงานให้คุณหมอ และพยาบาลมากกว่าเดิม ผมอยากเชิญชวนให้พี่น้องคนไทยร่วมมือร่วมใจกันหยุดเชื้อเพื่อประเทศชาติ เราจะผ่านช่วงเวลานี้ไปด้วยกันให้ได้” นางสาว ปรายฟ้า โคตะมา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี…

หลายคนเลือกเรียนด้านภาษาเพียงเพราะมีความฝัน บ้างเลือกเรียนเพราะอยากเป็นแอร์โฮสเตส บ้างเลือกเรียนเพราะอยากเดินทางท่องเที่ยวในต่างแดน และบางคนเลือกเรียนเพียงเพราะรู้ว่าภาษานั้นสำคัญ เรียนไปเพื่อให้มีความรู้ก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าอยากประกอบอาชีพอะไร ภาษาจึงเป็นเหมือนตัวเชื่อมพาเราไปสู่โลกกว้าง เหมือนกับศิษย์เก่าแห่งมหาวิทยาลัยรังสิตคนนี้ เธอเลือกเรียนภาษาและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เพราะเธอรู้จักตัวตนของเธอ และรู้ว่าภาษาจะพาเธอไปสู่โลกที่กว้างใหญ่แค่ไหน นางสาวเพียงฝัน ดอเล๊าะ หรือ เดียร์ ศิษย์เก่าปริญญาโท สถาบันการทูตและการต่างประเทศ (หลักสูตรนานาชาติ) และศิษย์เก่าปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต กล่าวว่า ตนเป็นนักวิเทศสัมพันธ์ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ระหว่างที่รอเข้าพิธีประสาทปริญญา หลังจากที่จบปริญญาตรี ได้สมัครเป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานและล่าม (ภาษาอังกฤษและภาษามลายู) ในค่ายจุฬาภรณ์ โดยเป็นโครงการของทหารเรือนาวิกโยธิน หลังจากจบโครงการก็สมัครเป็นล่ามภาษาอังกฤษที่โรงพยาบาลอินเตอร์แห่งหนึ่ง ทำงานไปได้สักระยะก็มาสมัครเป็นเจ้าหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผน กองทุนช่วยเหลือเยียวยานักท่องเที่ยวต่างชาติ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา จากนั้นก็ต่อยอดมาเป็นนักวิเทศสัมพันธ์ของกระทรวง “การเปลี่ยนงานก็เหมือนเป็นการค้นหาตัวตน เราอาจคิดว่าเราทำได้ ซึ่งเราก็ทำได้ แต่สิ่งนั้นอาจไม่ใช่ความชอบหรือความถนัดที่อยากจะทำไปตลอด แต่ทุกงานที่เดียร์ทำก็หนีไม่พ้นเรื่องของภาษา งานนักวิเทศสัมพันธ์…