โลกยุคใหม่ที่ทุกคนติดต่อสื่อสารกันสะดวกง่ายดายในชั่วพริบตา ทำให้แทบจะทุกสิ่งเกิดการเปลี่ยนแปลงชนิดกลับหัวกลับหาง หลายคนที่ปรับตัวไม่ได้หรือไม่ทันการณ์ก็ต้องกลายเป็นผู้ตาม ส่วนคนที่มี “องค์ความรู้” หรือ “พื้นฐานชีวิต” แน่นหนามั่นคงเพียงพอก็จะเป็นผู้อยู่รอด และประสบความสำเร็จได้ไม่ยาก หากจะถามว่าแล้วทำอย่างไร ถึงจะได้เป็นผู้ที่อยู่ในขบวนเทคโนโลยียุคใหม่ ก็คงมีคำตอบอย่างชัดเจนว่า “พื้นฐานการศึกษา” คือสิ่งสำคัญที่สุดในการที่จะปลูกฝังเป็นอาวุธให้แต่ละคนก้าวเดินไปสู่เส้นทางแห่งความสำเร็จ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากคน ๆ นั้นได้รับการวางพื้นฐานอย่างเป็นระบบ มีลำดับขั้นตอน ไม่ยัดเยียดเกินความจำเป็น ผสานกับความมี “คุณธรรม” เป้าหมายในการพัฒนาศักยภาพคน ๆ นั้นสู่การเป็นพลเมืองที่ดีของประเทศและของโลกก็คงอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม ในประเทศไทยเรา มีโรงเรียนบางแห่งประกาศตัวพัฒนานักเรียนตามแนวทางนี้ ซึ่งก็สำเร็จบ้าง และยังไม่ได้ผลที่น่าพอใจบ้าง โดยปัญหาส่วนหนึ่งเกิดมาจากระบบการศึกษาของไทยเราเอง ที่ส่วนใหญ่ยังเน้นการท่องการจำเพื่อไปทำข้อสอบ ใครได้คะแนนสูง ๆ ก็จะมีโอกาส โดยเฉพาะโอกาสในการเข้าเรียนต่อในสถาบันอุดมศึกษา เด็ก ๆ ที่ไม่พร้อมในการเรียนกวดวิชาจำนวนมากจึงพลาดที่จะเข้าไปพัฒนาศักยภาพ ทั้ง ๆ ที่หลาย ๆ คนมีความสามารถด้านอื่น…