บทสัมภาษณ์ รศ.ดร.ชุติกาญจน์ ศรีวิบูลย์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา 

เมื่อวัน พุธที่ 7 สิงหาคม รศ.ดร.ชุติกาญจน์ ศรีวิบูลย์ ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ได้ให้สัมภาษณ์ในประเด็นความเป็นมาของท่านตั้งแต่สมัยอดีตที่ส่งผลต่อปัจจุบันให้ท่านเป็นอธิการมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาในวันนี้ โดยเล่าย้อนไปถึงชีวิตในวัยประถมศึกษาที่โรงเรียน ขลุงรัชดาภิเษก ที่เป็นต้นทางสู่ความสำเร็จในชีวิต

-อะไรเป็นจุดเริ่มต้นของการทำงาน ในสายนี้

สมัยเรียนตอนเด็ก แม่อยากให้เรียนใกล้ๆบ้าน จากประถมสู่มัธยมชีวิตก็ต่างกัน จากเด็กชาวสวนมองย้อนกลับไป “ถ้าไม่มีวันนั้นคงไม่มีวันนี้” โรงเรียนบ่มเราจนกระทั่งมีประสบการณ์ในชีวิตในการต่อสู้ในโลกแห่งความเป็นจริง ความแข็งแกร่งในสมัยก่อนทำให้มีชีวิตที่ดีขึ้นในตอนนี้

-อนาคตคิดมั้ยว่าจะได้เป็นอาจารย์

ไม่เคยคิดเลยว่าจะมาเป็นอาจารย์ เราเห็นว่าเด็กจะเก่งได้ต้องมีการศึกษาที่ดี แต่ในวันหนึ่งก็รู้ว่าทำไมถึงมาอยู่จุดนี้ก็คือการตอบแทนผู้มีพระคุณนั่นคืออาจารย์ ต้นทางคือการได้มาช่วยอาจารย์ทำคณะโลจิสติก จนเกิดมาเป็นคณะโลจิสติกและซับพลายเชน  คือต้นเหตุที่มาเป็นผู้บริหารในมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาในวันนี้ค่ะ 

-ท่านคิดว่า “ผู้หญิง” ที่ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำองค์กร มีความแตกต่างจากผู้ชายหรือไม่แล้วควรมีคุณสมบัติอย่างไรบ้าง

เท่าเทียมกัน การทำงานต้องอาศัยการทุ่มเท ทำให้สุดความสามารถที่คุณทำได้ สิ่งไหนที่ทำไม่ได้ให้หาตัวช่วย ทุกอย่างมีทางแก้ไข

-ถ้าฝากคำพูดในฐานะ รุ่นพี่ พูดถึง รุ่นน้อง ถ้าน้อง ๆ นักเรียนที่อยากประสบความสำเร็จเหมือนท่าน ท่านจะฝากอะไร

อยากจะบอกน้องๆว่า แสวงหาความรู้ให้มากที่สุด เตรียมความพร้อมในการทำงาน แล้ววันหนึ่งสิ่งที่เราทำ จากประสบการณ์มันจะนำสู่ความสำเร็จ  

-ความภูมิใจในการทำงาน

ภูมิใจมากที่ได้มาเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา  ในความทุ่มเทของตนเอง ความมุมานะไม่ย่อท้อ แม้ว่าจะไม่ง่ายแต่จะทำให้สำเร็จ และต้องเป็นที่ยอมรับของคนในสังคม ผู้ปกครอง นักเรียนและนักศึกษา และที่สำคัญที่สุดของบุคลากรที่จะต้องเห็นสิ่งที่ดีๆที่อาจารย์ได้ทำและเก็บมาเป็นแรงบันดาลใจ

-โรงเรียน สถาบัน ที่ท่านเล่าเรียนมามีส่วนสำคัญแค่ไหน ในการผลักดันท่านมาถึงวันนี้ 

ความภูมิใจในการเป็นศิษเก่าในโรงเรียน

โรงเรียนสร้างเรา และจะพัฒนาโรงเรียน เติมเต็มในสิ่งที่โรงเรียนขาด ถ้าไม่มีโรงเรียนนี้คงไม่มีเราตอนนี้ 

-ถ้าย้อนเวลาได้จะบอกอะไรกับเด็กคนนั้น

จะถามว่าเป็นไงเหนื่อยมั้ย จะหนีไปแอบในห้องนํ้าเวลาโดนฉีดยาอีกหรือเปล่า 

-คาดหวังอะไรในอนาคต 

อยากเห็นมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง พัฒนาบุคลากร พัฒนามหาวิทยาลัยเพื่อตอบสนองสังคมในระบบอุตสาหกรรม เพราะมหาวิทยาลัยมีการปรับเปลี่ยนในการจัดกลุ่ม 5 ผลิตบุคลากรวิชาชีพ สิ่งเหล่านี้ก็จะตอบโจทย์ในเรื่องของการผลิตบัณฑิตให้ตอบสนองกับอุตสาหกรรม เราได้ร่วมกับผู้ประกอบการในการผลิตบัณฑิต เราจะปรับไปเรื่อยๆจนกว่าทุกหลักสูตรต้องเข้าสู่หลักสูตรวิชาชีพ เพื่อตอบสนองการพัฒนาประเทศ เด็กของเราต้องจบไปแล้วทำงานได้เลย