การศึกษาไทยนั้นเป็นระบบที่อยู่คู่กับสังคมชาวไทยมานานและเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้ประเทศไทยนั้นก้าวหน้าแต่การศึกษาไทยนั้นก็ถือว่ามีความพัฒนาล้าช้าอยู่มากซึ่งอยู่ที่อันดับ 107 ของโลกซึ่งเป็นอันดับที่ต่ำกว่าประเทศเพื่อนบ้านเราอย่างประเทศลาวและอยู่ในอับดับที่ 8 ของในกลุ่มอาเซียนก็แสดงชี้ชัดให้เห็นว่าการศึกษาไทยนั้นพัฒนาได้ล่าช้ากว่าหลายประเทศและหนึ่งปัจจัยที่ทำให้การศึกษาไทยเป็นแบบนี้ก็ไม่พ้นความเหลือมล้ำในการศึกษาไทย วันนี้เราได้รวบรวมความคิดเห็นของผู้คนในชุมชนของ Eduzones ในหัวข้อ “ความเหลื่อมล้ำอะไรที่เห็นได้ชัดสุดในระบบการศึกษาไทย” โดยเก็บข้อมูลในวันที่ 22 กันยายน 2566 รวบรวมความคิดเห็นนำมาสรุปเป็น 5 หัวข้อดังนี้ 1.คุณภาพของการศึกษาไทย แน่นอนว่าหัวข้อแรกต้องเป็นเรื่องของคุณภาพของการศึกษาไทยที่ยังมีโครงสร้างที่ยังไม่ดีพอด้วย อย่างเช่น การมีวิชาหลัก วิชารองและวิชาที่ไม่จำเป็น ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นการแบ่งแยกให้เด็กได้ความรู้ที่แตกต่างกันเพราะทุกวิชานั้นสำคัญเท่ากันทั้งหมดและควรมีวิชาที่จำเป็นต่อชีวิตประจำวันและอีกอย่างหนึ่งก็คือเรื่องของระบบการศึกษาระหว่างโรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนเอกชนซึ่งมีความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงซึ่งโรงเรียนเอกชนจะมีการศึกษาที่เพรียบพร้อมกว่าในหลายด้านแต่โรงเรียนรัฐบาลยังมีปัญหาหลายอย่างในหลายโรงเรียนซึ่งเกิดความเหลื่อมล้ำของระหว่างประเภทของโรงเรียนในการศึกษาไทย 2.คุณภาพการศึกษาและมาตรฐานในพื้นที่โรงเรียนในเมืองและชนบท ในหัวข้อนี้เป็นหนึ่งในหัวข้อที่มองเห็นความเหลือมล้ำได้มากที่สุดเช่นกันก็คือคุณภาพการศึกษาระหว่างโรงเรียนในเมืองกับในชนบทโดยที่โรงเรียนในประเทศไทยมีประมาณ 29,583 แห่ง ซึ่งมีแบ่งประเภทโรงเรียนมี 4 ขนาดหลัก ได้แก่ โรงเรียนขนาดเล็ก,ขนาดกลาง,ขนาดใหญ่และขนาดใหญ่พิเศษ จากที่ได้สังเกตส่วนใหญ่โรงเรียนขนาดเล็กและขนาดกลางในตามตำบลหรืออำเภอต่างๆในต่างจังหวัดนั้นขาดแคลนคุณครู บุคลากรและอุปกรณ์ต่างๆในการศึกษาเป็นจำนวนมาก ซึ่งต่างจากโรงเรียนใหญ่และใหญ่พิเศษตามในตัวจังหวัดและในตัวกรุงเทพฯที่มีอุปกรณ์เหล่านี้มากมายมายเกินจำเป็น ซึ่งหัวข้อนี้สังเกตุได้จากที่พ่อแม่ผู้ปกครองที่อยู่ตามชนบทในอำเภอต่างๆที่อยากจะให้ลูกตัวเองมีการศึกษาที่ดีๆจึงเลือกส่งลูกตัวเองไปเรียนในโรงเรียนในตัวเมือง ตัวจังหวัดที่มีสภาพโรงเรียนที่ดีกว่าโรงเรียนในอำเภอ หัวข้อนี้ทำให้เห็นว่าประเทศไทยมีความเหลือมล้ำอยู่อย่างชัดเจนซึ่งแตกต่างจากการศึกษาในต่างประเทศอย่างประเทศญี่ปุ่นที่มักให้เด็กๆเรียนในโรงเรียนใกล้ที่บ้านตัวเองและทุกโรงเรียนมีความเพรียบพร้อมในการศึกษาทุกโรงเรียนเสมอ 3.การแบ่งชนชั้นการศึกษาในโรงเรียน หัวข้อนี้เป็นหัวข้อความเหลื่อมล้ำที่เกิดขึ้นในรั้วโรงเรียนกันบ้าง ในโรงเรียนทั่วไปที่เราเห็นกันมักจะมีห้องเรียนต่างๆมากมายและทุกโรงเรียนมักจะมีห้องเรียนพิเศษอยู่เสมอซึ่งจะมีความพิเศษกว่าห้องทั่วไปซึ่งการเข้ามานั้นจะต้องสอบเข้าและเสียค่าบำรุงการศึกษาแพงกว่าห้องทั่วไป ซึ่งทำให้เกิดความเหลื่อมล้ำหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นเรื่องของอุปกรณ์การเรียนที่มีความใหม่และดีกว่าห้องทั่วไปส่วนในห้องทั่วไปนั้นใช้อุปกรณ์ในเรียนที่เสื่อมโทรมตลอดและไม่มีการปรับปรุงอะไรเหมือนห้องพิเศษ บางครั้งห้องธรรมดาไม่มีห้องเรียนประจำและเรื่องของการรับการศึกษาที่ไม่เท่าเทียมกันระหว่างสองห้อง…