การสร้างแรงบันดาลใจให้นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในการก้าวสู่ศตวรรษที่ 21 อย่างเป็นผู้นำทั้งภาคธุรกิจและจิตสำนึกต่อสังคมที่ยั่งยืน คือการยกระดับทักษะความรู้ ความคิดและความเป็นผู้ประกอบการ

Startup นับเป็นความท้าทาย ‘จุดประกาย’ คน Generation Z ให้ก้าวออกจากพรมแดนการศึกษา สู่มิติทางธุรกิจของตัวเอง ภายใต้การสนับสนุนของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งมีนโยบายพัฒนา ‘ระบบนิเวศน์สตาร์ทอัพ’ (Startup Ecosystem@TU) อาทิ โครงการบ่มเพาะธุรกิจ พื้นที่การทำงานร่วมหรือ Co-working Space การจับมือพันธมิตรสำคัญ ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับสตาร์ทอัพในต่างประเทศ (Startup Exchange)

ทั้งหมดล้วนนำไปสู่การแต่งแต้มไอเดียที่มีชีวิตชีวาผ่านระบบดิจิทัล แม้จะเป็นจุดเริ่มต้น โปรเจกต์เล็กๆ แต่ถ้าใครได้สัมผัสนักศึกษาผู้ผ่านกระบวนการบ่มเพาะ ‘หล่อหลอม’ ทักษะแล้ว จะเห็นว่าความฝันของเด็กกลุ่มนี้ควรค่าแก่โอกาสในโลกที่เปิดกว้าง

‘มะเหมี่ยว’ อนัญชนา พัฒนานันท์ นักศึกษาชั้นปีที่ 3 คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ร่วมกับเพื่อนซี้ ‘เต้’ จิรายุ พุฒาพิทักษ์ พัฒนา ‘Horhere’ เพจใหม่เอาใจนักศึกษาที่มองหาหอพักใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ที่ขณะนี้เริ่มสร้างเครือข่ายและระดมทุนเพื่อทำให้ความฝันของเธอเป็นจริง

“ปัจจุบันนักศึกษาธรรมศาสตร์ที่อยู่หอพักมีมากถึง 50% ทำให้เราคิดว่าถ้าพวกเค้ามีข้อมูลที่มากพอ ทุกคนก็จะมีความเป็นอยู่ที่ดีกว่านี้ได้ จึงพัฒนาเพจ

Horhere ขึ้นมาเพื่อเป็นตัวกลางในการติดต่อเรื่องเช่าหอพักอย่างเป็นระบบและน่าเชื่อถือให้แก่นักเรียนนักศึกษาในอนาคต”   อนัญชนา เล่าว่า ปัญหาขณะนี้คือนักศึกษาหลายคนต้องเดินทางมาจากต่างจังหวัด เพื่อจองหอพักที่ใกล้กับมหาวิทยาลัย บางหอพักได้รับความนิยมมากต้องมาจองคิวตั้งแต่ตี 5 โดยยังไม่รู้ว่าห้องว่างหรือไม่ บางคนเจอปัญหาการทำสัญญา โอนเงินไปแล้วแต่ผู้เช่าเดิมยังไม่ย้ายออก เพราะใช้บริการจากเว็บไซต์หรือเฟสบุ๊คที่ไม่น่าเชื่อถือ

การสำรวจของทีมงาน Horhere ซึ่งมีทั้งสิ้น 8 คน พบว่ารอบๆ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต มีหอพักกว่า 38 แห่ง และมีพื้นที่ให้เช่าประมาณ 1 หมื่นห้อง แต่การขาดข้อมูลที่ดีและความไม่สะดวกในการประสานงานต่างๆ ทำให้นักศึกษาผู้หญิงบางคนต้องตัดใจ เช่าหอพักที่ไกลออกไป สุ่มเสี่ยงต่อความไม่ปลอดภัยในชีวิตและการเดินทาง

“เพจ Horhere เป็นโมเดลธุรกิจที่ตอบโจทย์เรื่องการเป็นตัวกลางประสานระหว่างหอพักกับผู้เช่า วางระบบการชำระเงินที่น่าเชื่อถือ โดยจะเริ่มต้นจาก หอพักบริเวณมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ก่อน หากประสบความสำเร็จก็จะประชุมร่วมกับทีมงานเพื่อพัฒนาต่อไป”

ที่ผ่านมาโปรเจกต์ Horhere ได้รับการสนับสนุนจาก สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน) หรือ NIA ที่ให้ทุนสตาร์ทอัพคนรุ่นใหม่มาพัฒนาธุรกิจตามความฝันของอนัญชนาและเพื่อนๆ โดยปัจจุบันมีผู้ติดตามเพจ Horhere แล้วมากกว่า 500 คน ในอนาคตมีแผนพัฒนาไปสู่แอปพลิเคชันและเว็บไซต์ที่สมบูรณ์แบบต่อไป

ขณะที่ “เต้” จิรายุ กล่าวว่า กว่าจะมาเป็นเพจ Horhere ในวันนี้ ทีมงานต้องระดมสมองเพื่อ Pitch ไอเดียในเวที “สตาร์ทอัพไทยแลนด์ลีก” จัดโดยกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ต่อมาได้รับความสนใจและได้รับทุนสนับสนุนจากธนาคารออมสิน แต่เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น อาจจะยังไม่เพียงพอเพื่อทำแอปพลิเคชันตามเป้าหมายที่ฝันไว้

“แผนของเราคือเป็นตัวกลางระหว่างนักศึกษากับเจ้าของหอพัก ซึ่งส่วนใหญ่เคยทำธุรกิจแบบออฟไลน์ ด้วยการนำอินเทอร์เน็ตมาช่วยเหมือนแอร์บีแอนด์บี (Airbnb) หลังจากเปิดเพจระยะหนึ่งเราสามารถปิดดีลได้แล้วบางส่วน ขณะนี้กำลังเพิ่มฐานลูกค้าและทำคอนเทนท์ในเพจให้มากขึ้น ถ้าทำสำเร็จเราคิดว่าจะขยายไปสู่หอพักในโซนมหาวิทยาลัยอื่นๆ ในอนาคต”

อีกหนึ่งโครงการสตาร์ทอัพที่เป็นความภูมิใจของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และผ่านกระบวนการบ่มเพาะจนเกิดเป็นรูปเป็นร่าง และอยู่ระหว่างการทำแบบจำลองและเก็บข้อมูล (Prototype) คือการพัฒนาแอปพลิเคชันโอทอปไทยสู่ประเทศจีน… ‘Dà Tài’ หรือออกเสียงว่า ‘ต้าไท่’ แปลว่าไทยใหญ่ โดยมี ‘โบ’ กมลพร วีระวุฒิวงศ์ นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี และ ‘ซัมบี้’ นัฐชยา เชี่ยวชาญ นักศึกษาชั้นปี 4 คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลักในการพัฒนาแอปพลิเคชัน ‘Dà Tài’ ครั้งนี้

กมลพร เล่าไอเดียให้ฟังว่า แอปพลิเคชัน Dà Tài เริ่มจากการเห็นโอกาสที่คนจีนเข้ามาท่องเที่ยวเป็นจำนวนมากและสนใจซื้อสินค้าไทยแต่ยังเข้าไม่ถึงแหล่งผลิตจริงๆ หรือขาดข้อมูลในการตัดสินใจ จึงริเริ่มออกแบบแอปพลิเคชัน Dà Tài และลงพื้นที่สำรวจแหล่งท่องเที่ยวต่างๆ เพื่อเก็บข้อมูลความต้องการของผู้ซื้อสินค้าชาวจีน โดยเฉพาะกลุ่มแบกเป้หรือแบ็คแพ็ค รวมถึงการสร้างเครือข่ายผู้ประกอบการโอทอปในประเทศด้วย

“ในช่วงแรกสินค้าที่จะอยู่ในแอปพลิเคชันนี้คือกลุ่มที่ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวจีนต้องซื้อกลับไป เช่น กระเป๋า กาแฟ มะม่วงอบแห้ง เริ่มจาก 500 รายการหลักๆ เพื่อกระตุ้นยอดขายให้ผู้ประกอบการที่ร่วมกับเรามีรายได้และกำลังใจที่จะพัฒนาต่อไป”

สำหรับการส่งมอบสินค้าจะพยายามให้ถึงมือผู้รับภายใน 1 วัน ในขณะที่นักท่องเที่ยวจีนยังอยู่ในเมืองไทย หรืออย่างน้อยมีบริการส่งให้ที่สนามบินเพื่อความสะดวกในการนำกลับไปเป็นของขวัญแก่คนที่บ้าน

ด้าน นัฐชยา กล่าวเสริมว่า โดยส่วนตัวแล้วเป็นเด็กต่างจังหวัด เกิดที่พะเยาจึงเห็นผลิตภัณฑ์ชุมชนที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว เป็นภูมิปัญญาจากรุ่นสู่รุ่น แต่ปัญหาก็คือคนภายนอกยังไม่รู้จัก ขาดช่องทางการตลาด และไม่สามารถสร้างรายได้ที่สม่ำเสมอให้ชาวบ้านอยู่ได้ตลอดทั้งปี

“เป้าหมายของเราคือสร้างพื้นที่การขายสินค้าโอทอปที่มีความน่าเชื่อถือ และได้รับการยอมรับเป็น แบรนด์ที่มีคุณภาพ โดยเบื้องต้นจะเน้นจำหน่ายในประเทศก่อน เพราะถ้าขายในต่างประเทศก็มีคู่แข่งสำคัญคือ อาลีบาบา และอเมซอน”

หลังจากได้สำรวจความต้องการของตลาดแล้ว ทีมสตาร์ทอัพนำโดยโบและซัมบี้ก็จะเริ่มออกแบบทางเทคนิคเพื่อพัฒนาแอปพลิเคชัน Dà Tài ภายในเดือนพฤษภาคมนี้ ซึ่งการที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีโครงการบ่มเพาะธุรกิจ การสร้างพื้นที่ Co-working Space ถือว่าเป็นประโยชน์ในการแชร์ความคิดกับทีมงานและผลักดันให้ทุกคนกล้าที่จะก้าวออกไปหาความสำเร็จ

“ตรงนี้เป็นความฝันของเรา เพราะเชื่อว่ามนุษย์ไม่มีข้อจำกัด แม้จะเรียนคณะนิติศาสตร์แต่ก็สนใจเรียนรู้ในด้านธุรกิจ ฝึกฝนตัวเองผ่านการเข้าคอร์สด้านการตลาด คิดว่าทำอย่างไรให้ผลิตภัณฑ์เหล่านี้ออกสู่สายตาชาวโลกได้ ตรงนี้เป็นเสน่ห์ของสตาร์ทอัพคือไม่จำกัดความคิดของคน อยากให้อะไรเกิดขึ้นก็ศึกษา ทำมันอย่างเต็มที่ให้ตอบโจทย์ไอเดียที่เราคิดไว้”

ศาสตราจารย์ ดร.อาณัติ ลีมัคเดช ผู้อำนวยการศูนย์ทรัพย์สินทางปัญญาและบ่มเพาะวิสาหกิจ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวว่า ปัจจุบันมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สร้างนวัตกรรมเพื่อส่งเสริมให้เกิดสตาร์ทอัพในหลากหลายโครงการ อาทิ การพัฒนา Thammasat Creative Space (TCS) บนพื้นที่กว่า 1,500 ตารางเมตร ที่ชั้น 1 หอสมุดป๋วย อึ๊งภากรณ์ เพื่อให้นักศึกษาจากทุกคณะได้มานั่งทำงานแลกเปลี่ยนความรู้กันในบรรยากาศที่สร้างสรรค์เกิด โมเดลธุรกิจใหม่ๆ หรือการร่วมกับพันธมิตรอย่างธนาคารกรุงเทพในการส่งเสริม Startup จากภายนอก สามารถใช้ประโยชน์จากนวัตกรรมของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อพัฒนาธุรกิจได้รวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะส่งผลดีกับการพัฒนาความรู้ของนักศึกษาและอาจารย์ด้วย