ชั่วโมงนี้ วงการศึกษาทั่วโลก ต่างทุ่มเทพัฒนา Distance Learning หรือ การศึกษาทางไกล กันจ้าละหวั่น โดยมี “ตัวเร่ง” นอกจากเจ้า โควิด-19 แล้ว “เทคโนโลยี” ยังมีส่วนสำคัญยิ่งทำให้การศึกษาระบบนี้ก้าวกระโดดรวดเร็วยิ่งขึ้น

หากจะกล่าวถึงความโดดเด่นของหลักสูตรการศึกษาทางไกล ยุคนี้ล้วนมีมากมาย อาทิ เน้นผู้เรียนเป็นส่วนกลาง ให้อิสระผู้เรียนในการกำหนดเวลา สถานที่ และวิธีเรียนโดยตนเอง ได้มีโอกาสเรียนรู้ในทรัพยากรหลาย ๆ แหล่ง

ส่วนผู้สอนก็จะใช้สื่อการเรียนการสอนที่มีคุณภาพและหลากหลายรูปแบบ เพื่อกระตุ้นให้ผู้เรียนเกิดการพัฒนา และเรียนรู้ทักษะต่าง ๆ ได้สูงสุด ที่สำคัญสื่อการสอน และบทเรียนต่าง ๆ จะถูกออกแบบมาอย่างครบถ้วน ปิดท้ายด้วยการติดตามแนะนำ พัฒนา ดูแลแก้ไขเพื่อให้ผู้เรียนเกิดประโยชน์สูงสุด

ระบบการศึกษาทางไกล จึงถูกยกให้เป็น “พระเอก” ที่จะเข้ามาช่วยแก้ไขสถานการณ์วิกฤตในยุคนี้ได้เป็นอย่างดี จึงไม่แปลกที่จะมีสารพัดหลักสูตรหลั่งไหลออกมาให้เลือกเล่าเรียนศึกษากัน…

………………………………..

หากย้อนไปดู Distance Learning ในบ้านเรานั้น  เริ่มพัฒนาอย่างจริง ๆ จัง ๆ ตั้งแต่การจัดตั้งโครงการการศึกษานอกโรงเรียนทางวิทยุ และไปรษณีย์(ว.ป.ณ.) เมื่อปี พ.ศ. 2519 ตามโครงการนี้ หลังจากผู้เรียนสมัครเรียนกับศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดแล้ว ผู้เรียนจะได้รับเอกสาร (ตําราเรียน) เพื่อนําไปศึกษาด้วยตนเอง และจะฟังรายการวิทยุประกอบบทเรียนตามตารางที่กําหนด จะมีการนัดหมายให้ผู้เรียนทุกคนไปพบกับครูผู้สอน ซึ่งเรียกว่าการพบกลุ่มเป็นครั้งคราวตามที่กําหนดเพื่อซักถามปัญหา และทํากิจกรรมร่วมกัน การเรียนโดยวิธีนี้ผู้เรียนที่อยู่ห่างไกลในภูมิภาคต่าง ๆ สามารถเรียนได้

จากวันนั้นถึงวันนี้เป็นเวลากว่า 40 ปีแล้ว ระบบการศึกษาทางไกลของไทยเราก็ยังเดินหน้าพัฒนาได้ไม่เต็มที่ โดยอุปสรรคสำคัญคือ “การยอมรับ” ใน “คุณภาพ” ของทั้งหลักสูตร คุณภาพผู้สอน รวมไปถึงคุณภาพของผู้เรียนเมื่อจบครบหลักสูตรแล้วว่า จะมีครบถ้วนเหมือนกับคนที่เรียนในชั้นเรียนปกติได้อย่างไร

ปัจจุบัน เราจึงเห็นสถาบันการศึกษาที่พัฒนาหลักสูตรการศึกษาทางไกล ต่างตระหนักและพยายามทะลายข้อจำกัดต่าง ๆ ของปัญหาและอุปสรรคสำคัญนี้เหล่านี้ออกไปให้เหลือน้อยที่สุด เพื่อให้มีคุณภาพมากที่สุดอย่างครบถ้วนรอบด้าน…

หากจะถามว่า ณ วันนี้ หลักสูตรการศึกษาทางไกลของไทยเรา เข้มแข็งและมีคุณภาพดีพอที่จะฝากผีฝากไข้กันได้แล้วหรือยัง…

คงจะตอบได้เพียงว่า ยังฝากไม่ได้ทั้งหมด เพราะบางสถาบันไปไกลแล้ว บางแห่งเดินมาถึงกึ่งกลาง และยังมีหลายแห่งเพิ่งเริ่มต้นพัฒนา

ในสถานการณ์เร่งด่วนอย่างทุกวันนี้ จึงมีคำแนะนำว่า “ต้องเลือก” สถาบันการศึกษาที่น่าเชื่อถือ ศึกษาดูปูมหลังคณาจารย์ ดูความร่วมมือกับองค์กรวิชาชีพต่าง ๆ ดูที่การยอมรับ การมีงานทำหลังจบการศึกษา

และที่สำคัญดู “อุปกรณ์และเครื่องมือ” ในการเรียนการสอนว่าเอื้อต่อวิชาชีพที่เราจะเล่าเรียนหรือไม่อย่างไร…

……………………………………………….

หนึ่งในหลักสูตรที่น่าสนใจและได้รับการกล่าวขานว่ามีความครบถ้วนของทุกองค์ประกอบ ที่อยากนำมาแนะนำในวันนี้คือ

“หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชน (ระบบการศึกษาทางไกล) มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา”

ความโดดเด่นของที่นี่ สรุปได้สั้น ๆ แต่ทำให้มั่นใจก็คือ…

หมดกังวลเรื่องเลื่อนเปิดเทอม หรือเลื่อนการเรียนเพราะ COVID-19 เพราะไม่ว่าสถานการณ์ไหนก็เรียนได้ จบจากที่บ้านภายใน 2 ปี

จุดเด่น เป็นหลักสูตรที่ตอบโจทย์ยุค New normal