หนอนหนังสือ เป็นคำนิยามสำหรับเรียกคนที่รักและหลงใหลในการอ่านหนังสือ คลุกอยู่กับการอ่านหนังสือได้เสมือนเป็นอีกหนึ่งลมหายใจของชีวิต จำนวนหนังสือที่พวกเขาเหล่าหนอนหนังสืออ่านนั้น คงมากมายเกินจะนับได้ วันนี้เราจะได้พูดคุยกับอีกหนึ่งบุคคลที่เขาเรียกตัวเองว่า หนอนหนังสือ เธอได้ทำตามความฝันสำเร็จไปอีกหนึ่งเรื่อง เพราะเธอเชื่อว่าหนอนหนังสือทั้งหลายไม่เพียงหลงใหลเฉพาะการอ่าน การซื้อหนังสือเท่านั้น แต่หลายคนยังอยากเป็นส่วนหนึ่งในทุกกระบวนการของการผลิตหนังสือแต่ละเล่มด้วย ซึ่งนางสาวรมัณยา ผาสุข หรือ ยู นักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต เธอได้เข้าร่วมฝึกงานเพื่อเรียนรู้ขั้นตอน กระบวนการทำหนังสือ อีกทั้งยังได้ร่วมงานจริงกับนักเขียนและอาจารย์ผู้มีความรู้แห่งสำนักพิมพ์มติชน เรียกได้ว่าเป็นการเติมเต็มความฝันและยังเป็นการเปิดประสบการณ์จริงให้กับตนเองอีกด้วย

การฝึกงานครั้งนี้เป็นการฝึกงานแบบสหกิจศึกษา ยูได้ฝึกงานในตำแหน่งบรรณาธิการ สำนักพิมพ์มติชน เหตุผลที่เลือกที่นี่เพราะสำนักพิมพ์มติชนเป็นสำนักพิมพ์ใหญ่ ผลิตหนังสือออกมามากมาย และมีหลายประเภท ทั้งหนังสือประวัติศาสตร์ หนังสือสุขภาพ วรรณกรรม หนังสือแปล เป็นต้น ดังนั้น การได้ฝึกงานที่นี่จึงเป็นความใฝ่ฝันของยูค่ะ

“จำได้ว่าตอนไปสมัครฝึกงาน ทางสำนักพิมพ์ถามเหตุผลว่าอยากฝึกงานส่วนไหน อยากทำอะไร ยูก็ไม่ลังเลที่จะตอบไปว่าอยากฝึกงานเป็นบรรณาธิการ ตำแหน่งนี้จำเป็นจะต้องมีการทดสอบด้วยค่ะ พี่ๆ ให้เขียนวิจารณ์วรรณกรรม เพื่อดูพื้นฐานการตีความ ทักษะด้านการเขียนก่อนค่ะ ยูก็ตั้งใจทำแบบทดสอบอย่างเต็มที่ ในส่วนของการทำงานจริงส่วนมากจะเน้นเรื่องการอ่านและการเขียน ทำสรุปข้อดี ข้อเสีย จุดเด่น จุดด้อย ของตัวงาน รวมถึงการแก้ไขต้นฉบับต่างๆ ที่นักเขียนส่งเข้ามา จัดทำรูปเล่ม ตรวจสอบข้อมูลความถูกต้อง คำศัพท์ คำวิชาการ การอ้างอิงต่างๆ สำนวนการเขียน คำนำสำนักพิมพ์  ประมาณนี้ค่ะ ความฝันเป็นแรงบันดาลใจในการฝึกงาน เป็นตัวกระตุ้นที่ดีที่สามารถทำให้ยูทำในสิ่งที่รักออกมาได้ดี อีกทั้งบรรยากาศในบริษัทก็มีส่วนสำคัญ พี่ๆ ทุกคนน่ารัก เป็นมิตร คอยดูแลและให้คำแนะนำที่มีประโยชน์ตลอดเลยค่ะ หลายอย่างที่เราเรียนในมหาวิทยาลัยก็สามารถนำมาประยุกต์ใช้กับการฝึกงานได้หมดค่ะ ตัวยูเองก็ได้ใช้มากที่สุดคือการวิจารณ์วรรณกรรมและทักษะการเขียน งานบรรณาธิการอาจต้องอาศัยประสบการณ์ เราจะต้องมองให้ออกว่าหนังสือเล่มนี้เป็นอย่างไร จะวางขายได้หรือไม่ จะได้รับความสนใจหรือเปล่า กลุ่มเป้าหมายล่ะ เป็นใคร อันนี้คือสิ่งที่ยูจะต้องหาประสบการณ์เพิ่มเติมต่อไปค่ะ ความแตกต่างระหว่างเป็นนักศึกษาเต็มตัว และการเป็นนักศึกษาฝึกงาน (ที่ต้องปฏิบัติงานตามจริงเสมือนเป็นบุคลากรในสำนักพิมพ์) ก็มีนะคะ สำหรับนักศึกษาก็จะมีเวลา มีอิสระมากๆ ถึงเวลาก็มาเรียน เรียนเสร็จก็กลับบ้าน เที่ยว หาอะไรทาน หมดแล้ววันๆ หนึ่ง แต่เมื่อเรากลายเป็นคนทำงาน เราจะต้องเข้างานตามเวลา ตอกบัตร 9 โมง เลิกงาน 6 โมง เลิกงานแล้วกลับห้องพักผ่อน พรุ่งนี้เช้าทำงานต่อ เมื่อเราได้รับมอบหมายงานมาก็ต้องรีบทำให้เสร็จตามกำหนด เพราะส่วนงานอื่นๆ เขาก็รอรับงานต่อจากเราเพื่อไปทำให้เสร็จสิ้นกระบวนการ จริงๆ แล้ว”

ช่วงเวลาในรั้วมหาวิทยาลัยมักจะผ่านไปรวดเร็วเสมอ ย้อนเวลากลับตอนเลือกคณะ ยูจำได้ว่าไม่ลังเลที่จะเลือกสาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร ด้วยงานอดิเรกที่เราชื่นชอบ และสิ่งที่เราจะต้องเรียนไปตลอดระยะเวลาสี่ปี ผ่านมาจนวันนี้ มันคือการตัดสินใจที่ไม่ผิดหวัง หลักสูตรเนื้อหาคงไม่ต้องพูดถึง เพราะอย่างไรก็ต้องเป็นไปตามมาตรฐานวิชาการ เปี่ยมไปด้วยคุณภาพ และได้ความรู้อัดแน่น สิ่งที่ต้องวัดดวงคงเป็นเรื่องสังคม บรรยากาศ ที่ยูเองก็คาดหวัง 

“ยอมรับว่ายูเองก็เป็นสายติสท์คนหนึ่งค่ะ เราชอบอ่านหนังสือ ดังนั้นแรกๆ ก็กังวลเรื่องการปรับตัว จะเจออาจารย์ดุหรือเปล่า จะเข้ากับเพื่อนๆ ได้หรือเปล่า แต่คงไม่ต้องบรรยายมากไปว่า อาจารย์น่ารักเป็นกันเอง ยิ่งอาจารย์ในสาขาวิชาฯ  อาจารย์ทุกคนยอมรับฟังความคิดเห็นของนักศึกษา ช่วยเหลือเป็นที่ปรึกษาที่ดีไม่ว่าจะเรื่องเรียนหรือเรื่องส่วนตัวก็สามารถปรึกษาท่านได้ค่ะ เพื่อนๆ ก็เข้าขากันได้เป็นอย่างดี พากันเรียน พากันเล่น พากันทำกิจกรรม  สำหรับน้องๆ ที่ยังลังเลไม่รู้ว่าจะเลือกเรียนทางไหนดี มหาวิทยาลัยไหนดี พี่ยูขอแนะนำว่าให้เลือกจากความรู้สึกก่อนค่ะ ว่าเราชอบอะไร การได้ทำในสิ่งที่เราชอบ สิ่งที่เรารัก มันจะมีแรงกระตุ้นไปในตัวให้เราทำมันได้เป็นอย่างดี ที่สำคัญที่สุด ไม่ควรเลือกเรียนตามเพื่อน แต่ควรเลือกในสิ่งที่เป็นความต้องการของเราจริงๆ เราก็มีความถนัดของเรา เพื่อนเราก็มีความถนัดในแบบของเขา มันอาจจะแก้ไขได้ยากในอนาคตหากเราไม่ได้ทำมันจากความต้องการของเราจริงๆ”