วิชาภาษาอังกฤษเป็นวิชาที่เราเริ่มเรียนกันตั้งแต่ในระดับอนุบาล ประถมจนเรียนจบมหาวิทยาลัย เรียกได้ว่าเรียนภาษาอังกฤษกันมาเป็น 10 ปี แต่ก็น่าแปลกว่าแม้ที่เรียนภาษาอังกฤษมาเป็นเวลานานทั้งเรียนในโรงเรียน ทั้งไปเรียนตามสถาบันกวดวิชา แต่หลายคนก็ยังเจอปัญหาในการพูดภาษาอังกฤษหรือใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสารอยู่ วันนี้เราจึงจะพาทุกคนมาหาสาเหตุว่าเพราะเหตุใด ทำไมเราถึงยังพูดภาษาอังกฤษไม่ได้สักทีกันค่ะ

 

 

1. เรียนเพื่อใช้สอบ ไม่ใช่เพื่อการสื่อสาร

สำหรับสาเหตุหลักที่ทำให้พูดภาษาอังกฤษไม่ได้สักทีของนักเรียนไทยนั้นก็มาจาก ระบบการศึกษาและรูปแบบการเรียนการสอนของไทย เพราะรูปแบบการศึกษาของไทยนั้นทำให้นักเรียนไทยส่วนใหญ่นั้นเรียนไปเพื่อสอบ และระบบการเรียนการสอนเองก็สอนแบบเน้นแกรมม่าเป็นหลัก ทำให้นักเรียนส่วนใหญ่ เน้นท่องแกรมม่าเพื่อไปสอบ ไม่ได้เรียนเพื่อนำไปใช้สื่อสารเป็นหลัก เลยทำให้จำแต่แกรมม่า ในทางกลับกันทักษะการพูดหรือการสื่อสารนั้นเน้นฝึกการใช้เพื่อสื่อสารให้ผู้ฟังเข้าใจ นั่นเลยเป็นเหตุผลว่าทั้งที่เราแม่นแกรมม่าแต่ทำไมเราถึงพูดภาษาอังกฤษไม่ได้สักที

 

2)  ไม่ชอบภาษาอังกฤษ และไม่สนุกกับการเรียน

การเราจะเริ่มทำอะไรสักอย่างมักจะเริ่มต้นมาจากความชอบหรือความสนใจก่อน แล้วเราถึงจะทำมันได้ดี แต่การเรียนภาษาอังกฤษในโรงเรียนอาจไม่สามารถทำให้นักเรียนรู้สึกเช่นนั้น ซึ่งปัจจัยที่ทำให้การเรียนภาษาอังกฤษในห้องเรียนไม่สนุกก็อาจจะมาจากระบบการเรียนการสอนที่ผิด การสอนเน้นแต่แกรมม่า ไม่ได้เน้นการสื่อสารตั้งแต่แรก นั่นอาจส่งผลให้นักเรียนไม่ได้รู้สึกสนุกกับการเรียน ท้อและหมดแรงกระตุ้น และยิ่งเวลาผ่านไปนานเข้าก็ทำให้รู้สึกเบื่อ เหนื่อยและไม่อยากเรียนเพราะรู้สึกว่ากดดันและไม่สนุก ทำให้จำใจเรียนไปเพื่อสอบ ดังนั้นเมื่อถึงเวลาที่ต้องนำภาษาอังกฤษไปใช้จริง ๆ แล้วไม่สามารถนำไปใช้ได้ นั่นเอง

 

 

3) คิดว่าตัวเองไม่เก่ง

เมื่อเราสื่อสารไม่ได้ พูดก็ไม่คล่อง เรียนมาก็ตั้งหลายปีแล้วแต่ยังไม่พัฒนาสักที และยิ่งนานวันเข้าก็ยิ่งทำให้รู้สึกถึงความไม่สำเร็จ ไม่พร้อม และไม่สามารถสื่อได้เมื่อถึงสถานการณ์จริง สิ่งเหล่านี้ก็เป็นอีกสาหตุหนึ่งที่ทำให้หลายคนที่คิดว่าตัวเองไม่เก่งภาษาอังกฤษ ไม่อยากฝึก ไม่อยากพูดหรือสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษ

 

 

4) ขาดวินัย และแรงจูงใจในการฝึกฝน

ทักษะด้านภาษาไม่ว่าจะการเขียน การอ่าน หรือไปถึงการพูด ย่อมเกิดจากการฝึกฝน เราไม่สามารถพูดเก่ง พูดคล่องได้ตั้งแต่ก็ฝึกในครั้งแรก ดังนั้นการฝึกฝนที่สม่ำเสมอ เพราะจะทำให้เราคุ้นชินกับการใช้งานได้อย่างดีและมั่นใจ และเมื่อเราได้ทำจนชินจนเป็นนิสัยแล้ว ก็ย่อมทำให้เราความสามารถด้านการพูด การสื่อสารมีมากขึ้น และทำให้เรามั่นใจและกล้าที่จะพูดมากขึ้นด้วย

 

5) ไม่ได้ต้องการภาษาอังกฤษอย่างแท้จริง

การที่เราพูดว่าอยากจะเก่งภาษาอังกฤษอย่างเดียวนั้นอาจไม่เพียงพอ เพราะแค่ความอยากที่พูดว่าอยากจะพูดภาษาอังกฤษได้แต่ไม่มีเป้าหมายว่าจะอยากพูดได้ไปทำไม พูดได้ภายในเมื่อไรหรือแค่อยากแต่ไม่ลงมือทำก็ไม่มีทางที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ดังนั้นเมื่อเรารู้ตัวว่าต้องการที่จะพูดภาษาอังกฤษได้ เราก็ควรตั้งเป้าหมายให้ชัด ดูความต้องการของตัวเองว่าเราต้องการที่จะเก่งขึ้นแค่ไหน จะสามารถสื่อสารในระดับไหนได้และเมื่อไร และเมื่อได้คำตอบว่าแล้วก็ลงมือทำอย่างสุดความสามรถเพื่อไปให้ถึงเป้าหมายของตนเอง

 

 

การเรียนภาษาอังกฤษในโรงเรียนและห้องเรียนอาจไม่สามารถตอบโจทย์การฝึกภาษาอังกฤษได้อย่างครบถ้วนและรอบด้านนัก ดังนั้นหากเราต้องการที่จะพูดภาษาอังกฤษได้ดี เก่งภาษาอย่างรอบด้านก็จำเป็นต้องฝึกฝนเพิ่มเติม ฝึกอย่างสม่ำเสมอเพื่อที่จะสามารถก้าวข้ามผ่านก็เรียนแต่พูดไม่ได้นี้ไปสู่เป้าหมายที่วางไว้ฝห้ได้นั้นเองค่ะ

 

 

ขอบคุณข้อมูลจาก

: https://www.globish.co.th/blog/professional/why-can-not-speak-english

 : https://www.indiatvnews.com/education/news-icai-ca-exams-postponed-due-to-lok-sabha-elections-check-revised-dates-official-website-www-icaiexam-icai-org-508567

ขอบคุณรูปภาพจาก

: https://xpertenglish.blog/2017/11/23

: https://xpertenglish.blog/2017/11/23/5youtube/