ในยุคที่มหาวิทยาลัยล้นประเทศ คนจบปริญญาล้นประเทศ จบมาปีละสามแสนคนแต่ ตกงานสองแสนคน จำนวนที่นั่งในมหาวิทยาลัยมากกว่าคนเรียน แล้วมหาวิทยาลัยจะอยู่อย่างไร ในวิกฤตยุคเปลี่ยนผ่านดิสรัปชั่นนี้ จากปัญหานี้ มหาวิทยาลัยกรุงเทพจึงเกิดความคิดว่ากระบวนการยังไงจึงจะตอบโจทย์อนาคต เพราะการเรียนแบบเก่าไม่สามารถตอบโจทย์อนาคตได้อีกต่อไป เลยมาเป็นความคิดที่ว่ามหาวิทยาลัยต้องคิดจากอนาคต แล้วอนาคตที่เด็กจะเป็นมาสร้างกระบวนการเรียนที่พร้อมในการตอบโจทย์อนาคต

ผศ.ดร.ลักคณา วรศิลป์ชัย รองอธิการบดีฝ่ายพัฒนาธุรกิจได้กล่าวถึงสิ่งทีมหาวิทยาลัยกรุงเทพทำเพื่อให้บัณฑิตของมหาวิทยาลัยที่จบไปตอบโจทย์อนาคตของโลกไว้ดังนี้

เรียนกับตัวจริงเสียงจริง

“สิ่งที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพเราพยายามก็คือการผลิตบัณฑิตโดยการสร้างกระบวนการเพื่อผลิตออกไปให้ตอบโจทย์อนาคต ถ้าเรียนแต่ในตำราหรือท่องหนังสือเพียงอย่างเดียว ความรู้ที่ได้กว่าจะจบก็คงจะเก่าแล้ว เพราะฉะนั้นสิ่งที่เราเน้นคือปฎิบัติให้ได้ในระหว่างที่เรียน และเรียนรู้กับผู้เชี่ยวชาญตัวจริง ผู้ที่ทำงานด้านนั้นจริงๆ เพราะฉะนั้นสิ่งที่นักศึกษาทุกคณะของ ม.กรุงเทพได้ ก็คือเค้าได้เรียนกับคนที่เป็นผู้รู้จริง ผ่านรูปแบบในการทำจริง ปฎิบัติจริง ”

ออกแบบกระบวนการเรียนร่วมกัน

“ตอนนี้รากฐานที่มหาวิทยาลัยวางคือดูที่เด็กที่เข้ามาว่าเป้าหมายจริงๆเค้าต้องการเป็นอะไร แล้วมาปรึกษากับทางมหาวิทยาลัยที่มีโค้ชในการออกแบบการเรียนร่วมกับเค้า มันเป็นการตัดแต่งรูปแบบการเรียนให้ตรงกับความต้องการของผู้เรียน เราเรียกกระบวนการนี้ว่า iFIT (Individual Future Innovative Learning of Thailand) คือการเรียนรู้อย่างครีเอทีฟและฟรีสไตล์แบบ Open Platform เพื่อสร้างอิสรภาพแห่งการเรียนรู้ พัฒนาเด็กรุ่นใหม่ให้มีอาวุธที่พร้อมจะรับมือกับโลกกว้างในปัจจุบัน”

คิดจากอนาคต

“คณะสาขาที่เราเปิดสอน เราจะเปิดเฉพาะคณะสาขาที่เราถนัดจริงๆ เพราะนั่นคือสิ่งที่มั่นใจได้ว่าเด็กจบไปแล้วจะตอบโจทย์อนาคต และต้องมีงานทำ เพราะสิ่งที่ ม.กรุงเทพ แอดทีฟอยู่ตลอดเวลาคือคิดว่ากระบวนการยังไงที่จะตอบโจทย์อนาคต อย่างคณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ เราแยกมาจากคณะบริหารธุรกิจ เพราะเรารู้ว่ามันเรียนคนละแบบ เราต้องสร้างกระบวนการเรียนที่ต่างกัน สิ่งที่ ม.กรุงเทพ มั่นใจคือเราคิดจากอนาคต แล้วเอาอนาคตที่เด็กจะเป็นมาสร้างกระบวนการที่พร้อม ทำให้สิ่งที่ชอบ กลายเป็นอาชีพที่ใช่ ”