ข้อมูลของประเทศลาว

ร่วมส่งเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ คลิกที่นี่ บทความของท่านมีประโยชน์กับผู้ไม่รู้อีกมากมาย
 
ข้อมูลประเทศลาว

ธงชาติและสัญลักษณ์
ธงชาติ เป็นธงที่ใช้มาตั้งแต่ 2 ธันวาคม 2518
มีแถบสีแดง น้ำเงินเข้ม แดงตามแนวนอน มีรูปพระจันทร์สีขาวอยู่ตรงกลางแถบสีน้ำเงิน



สัญลักษณ์เป็นรูปวงกลม
ข้างล่างเป็นรูปเฟืองจักรกล และแถบผ้าสีแดง
ที่บันทึกด้วยอักษรว่า "สาธารณรัฐประชาธิปไตย
ประชาชนลาว" ปีกทั้งสองข้างประดับด้วยรวงข้าวที่
ผูกผ้าแถบสีแดงที่บันทึกตัวอักษรว่า "สันติภาพ
เอกราช ประชาธิปไตย เอกภาพ วัฒนาถาวร" ตรงกลางระหว่างรวงข้าวทั้งสองเป็นรูปพระธาตุหลวง
ถนน นาข้าว ป่าไม้ และเขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้า

ประเทศลาว มีชื่อเป็นทางการว่า สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป. ลาว)
(Lao People's Democratic Republic ) ตั้งอยู่ในตอนกลางของอินโดจีนระหว่างละติจูต
14-23 องศา และระหว่างลองกิจูต 100-108 องศา
ประธานประเทศ คือ ฯพณฯ คำไต สีพันดอน  ท่าน คำไต สีพันดร
นายกรัฐมนตรี คือ ฯพณฯ บุนยัง วอละจิด  ท่านบุนยัง วอละจิด
เข้าเป็นสมาชิกอาเซียน (ASEAN) ในปี ค.ศ. 1997.
วันชาติลาว คือวันที่ 2 ธันวาคม ซึ่งสถาปนาเมื่อ ค.ศ..1975
รัฐธรรมนูญ ประกาศใช้เมื่อ วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2534
สปป. ลาวมีพื้นที่ 236,800 ตร.กม.(ส่วนที่เป็นน้ำ: 6,000 ตร.กม. พื้นดิน: 230,800 ตร.กม.)
ร้อยละ 70 ของพื้นที่ทั้งหมดเป็นภูเขา และที่ราบสูง ส่วนใหญ่อยู่ทางตอนเหนือของประเทศ
ทิศเหนือ ติดกับ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
ทิศใต้ ติดกับ ประเทศราชอาณาจักรกัมพูชา
ทิศตะวันออก ติดกับ ประเทศสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
ทิศตะวันตก ติดกับ ประเทศราชอาณาจักรไทย
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับ ประเทศพม่า

ความยาวของประเทศแต่เหนือถึงใต้ประมาณ 1,700 กม.  ชายแดนของลาว ยาว 4,500 กม. 
(มีชายแดนติดพม่า 230 กม. กัมพูชา 492 กม. จีน 416 กม. ไทย 1,730 กม,
เวียดนาม 1,957 กม.)

ช่วงที่ยาวที่สุดของประเทศ 1,000 กิโลเมตร
ช่วงที่กว้างที่สุดของประเทศ 500 กิโลเมตร
ช่วงที่แคบที่สุดของประเทศ 150 กิโลเมตร

แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 16 แขวง (จังหวัด) 1 กำแพงนคร และ 1 เขตพิเศษ แขวงต่าง ๆ คือ

  1. (Phongsali) พงสาลี                        2. (Louangnamtha) หลวงน้ำทา
  3. (Bokeo) บ่อแก้ว                               4. (Louangphabang) หลวงพระบาง
  5. (Oudomxai) อุดมไซ                        6. (Houaphan) หัวพัน
  7. (Xaignabouli) ไซยะบุลี                   8. (Xiangkhoang) เซียงขวาง
  9. (Vientiane) เวียงจันทน์                  10. (Bolikhamxai) บอลิคำไซ
11. (Khammouan) คำม่วน                 12. (Savannakhet ) สะหวันนะเขต
13. (Salavan) สาละวัน                        14. (Xekong) เซกอง
15. (Champasak) จำปาสัก                 16. (Attapu) อัตตะปือ
1 กำแพงนคร คือ กำแพงนครเวียงจันทน์ และ 1 เขตพิเศษ คือ เขตพิเศษไซสมบูรณ์ (Xaisomboun)
เมืองหลวง คือ กำแพงนครเวียงจันทน์    มีประชากรประมาณ 400,000 คน ในสมัยอาณาจักรล้านช้าง เวียงจันทน์ มีชื่อว่า จันทบุรีกรุงศรีสัตนาคนาหุต
พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช สถาปนาให้เป็นนครหลวงแห่งอาณาจักรล้านช้าง ในปี ค.ศ.1563 (พ.ศ. 2106)  พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช
การจัดตั้งและการบริหาร หลายหมู่บ้านรวมกัน เป็น เมือง (อำเภอ)         หลายเมืองรวมกัน เป็น แขวง (จังหวัด)
นายบ้าน (ผู้ใหญ่บ้าน) เป็น ผู้บริหารของบ้าน             คณะกรรมการปกครองเมือง เป็น ผู้บริหารเมือง
คณะกรรมการปกครองแขวง เป็น ผู้บริหารแขวง       คณะกรรมการปกครองกำแพงนคร เป็นผู้บริหารกำแพงนคร (เทศมนตรี)
ระดับศูนย์กลาง   มีกระทรวง   คณะกรรมการ และสถาบัน
เวลามาตรฐาน เวลามาตรฐานของลาว จะเร็วกว่ามาตรฐานกรีนิช ประเทศอังกฤษ 7 ชั่วโมง

 

ลักษณะภูมิประเทศ   พื้นที่ ส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นที่ราบและภูเขาโดยพื้นราบจะอยู่ทางฝั่งทิศตะวันตก  ส่วนด้านตะวันออกเป็นแนวภูเขายาว
ตั้งแต่เหนือจรดใต้ จากภูมิประเทศเช่นนี้ทำให้ สปป.ลาว มีแม่น้ำที่เกิดจากแนวภูเขาด้านทิศตะวันออกเป็นจำนวนมาก แม่น้ำเหล่านี้ จะไหลผ่าน
ป่าเขาลำเนาไพร ลงมาสู่พื้นที่ราบทางทิศตะวันตก และไหลลงแม่น้ำโขงในที่สุด
ภูมิอากาศ ส.ป.ป.ลาว ตั้งอยู่ในเขตที่มีอากาศอบอุ่น อากาศจะแตกต่างกันในที่ลุ่ม ที่ราบสูง และเขตภูเขาบางแห่ง อุณหภูมิลดลงใกล้ศูนย์เซลเซียส ในฤดูหนาว อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 28 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสูงสุด 38 องศาเซลเซียส ในระหว่างเดือนเมษายน และพฤษภาคม     เวียงจันทน์
อุณหภูมิต่ำสุด 19 องศาเซลเซียสในเดือนมกราคม ส่วนพื้นที่ภูเขาสูงอุณหภูมิต่ำลงถึง 14-15 องศาเซลเซียสในเวลากลางวัน และในเวลากลางคืน
ต่ำสุดจนกระทั่ง ถึงจุด เยือกแข็ง
ปริมาณน้ำฝนตลอดปีในบริเวณภาคใต้มากกว่า 3,000 มิลลิเมตร และบริเวณภาคเหนือประมาณ 1,000-1,500 มิลลิเมตร
ฤดู มี 2 ฤดู คือ ฤดูหนาว และ ฤดูร้อน
แต่ตามพุทธศาสนาจะมี 3 ฤดู คือ
- ฤดูหนาว เริ่มจากเดือน 12 แรม 1 ค่ำ ถึงวันเพ็ญเดือน 4
- ฤดูร้อน เริ่มจากเดือน 4 แรม 1 ค่ำ ถึงวันเพ็ญเดือน 8
- ฤดูฝน เริ่มจากเดือน 9 แรม 1 ค่ำ ถึงวันเพ็ญเดือน 12
พื้นที่ส่วนต่ำที่สุดคือ: แม่น้ำโขง (Mekong River) 70 เมตร ส่วนที่สูงที่สุดคือ:ภูเบี้ย (Phou Bia) 2,820 เมตร (สูงกว่าดอยอินทนนท์ของไทย 700 ฟุต)
แม่น้ำโขงไหลผ่านประเทศจากทิศเหนือลงสู่ทิศใต้มีความยาวประมาณ 1,900 กิโลเมตรและยังเป็นเขตแดนธรรมชาติระหว่างประเทศลาวกับประเทศไทยด้วย
ปริมาณฝนตก เฉลี่ย 1,500 - 2,000 มิลลิเมตร ความชื้น 70-85 %
ภาษา ใช้ภาษาลาว ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับภาษาไทย
หน่วยเงิน คือ กีบ อัตราแลกเปลี่ยน 1 บาท เท่ากับ 250 กีบ (8 ก.พ. 46)
ประชากร 5,777,180 คน (ค.ศ. 2002 )
อายุ 0-14 ปี 42.5% (ชาย 1,233,659; หญิง 1,219,872)
อายุ 15-64 ปี 54.2% (ชาย 1,543,246; หญิง 1,591,419)
อายุ 65 ปีขึ้นไป 3.3% (ชาย 86,375; หญิง 102,609) (ค.ศ.2002 )
ประกอบด้วย ลาวลุ่ม (lowland) 68%, ลาวเทิง (upland) 22%,
ลาวสูง (highland) ได้แก่ Hmong ("Meo") และเย้า Yao (Mien) 9% มีชาวเวียดนาม และจีน 1%
ประชากร ประชากรของลาวประกอบด้วย 3 ชนชาติใหญ่
1. ลาวลุ่ม หมายถึงชนชาติลาวที่อาศัยอยู่ในที่ลุ่ม เช่น ลาวลุ่ม ไทเหนือ ไทดำ ไทขาว ผู้ไท ไทพวน ไทลื้อ ฯลฯ
2. ลาวเทิง หมายถึงลาวที่อาศัยอยู่ที่ราบสูง ประกอบด้วย ข่าแจะ ละแนด แกนปานา สีดา บิด สามหาง ดำ หอก ผู้เทิงไฟ เขลา ปันลุ แซ กะแสง ส่วย ตะโอย
    ละแว  ละเวน  อาลัก  กะตาง  เทิงน้ำ  เทิงบก  เทิงโคก  อินทรี  ยาเหียน  กายัก  ชะนุ  ตาเลี่ยง ฯลฯ
3. ลาวสูง หมายถึงชาวลาวภูเขา ประกอบด้วยชนชาติเผ่าม้ง และอื่นๆ เช่น ม้งลาย ม้งขาว ม้งดำ ย้าว โซโล ฮ้อ รุนี มูเซอ ผู้น้อย กุ่ย ก่อ แลนแตน ฯลฯ   ลาวสูง
ทั้งสามชนชาติใช้ภาษาลาวเป็นภาษากลาง และ ได้อยู่ร่วมชีวิตฉันท์พี่น้องในอาณาเขตเดียวกันมาเป็นพันปี
หมายเหตุ คำว่า "ไท" และ "ผู้" ในภาษาลาวหมายถึง "คน" หรือ "ชาว" อาทิเช่น ไทเหนือ ไทใต้ ไทเวียงจันทน์ ไทหนองคาย หรือ ชาวเหนือ ชาวใต้
ชาวเวียงจันทน์ ชาวหนองคาย ฯลฯ ส่วนคำว่า "ผู้" เป็นคำศัพท์เก่าแก่ที่มีความหมายเดียวกันกับ "ไท" เช่น ผู้ลาว ผู้ลื้อ ผู้ม้ง ผู้ย้าว ได้แก่ คนลาว คนลื้อ
คนม้ง คนย้าว นั่นเอง

ศาสนา พุทธ 65.4 %
การสื่อสาร จำนวนโทรศัพท์พื้นฐาน 25,000 (1997)
จำนวนโทรศัพท์มือถือ 4,915 (1997)
จำนวนสถานีวิทยุ AM 12, FM 1, shortwave 4 (1998)
จำนวนเครื่องรับวิทยุ 730,000 (1997)
จำนวนสถานีโทรทัศน์ 4 (1999)
จำนวนเครื่องรับโทรทัศน์ 52,000 (1997)
จำนวนผู้ให้บริการอินเทอร์เนต 1 (2000)
จำนวนผู้ใช้อินเทอร์เนต 6,000 (2001)

 แผนที่ฉบับภาษาลาวแสดงแขวงต่าง ๆป่าไม้ พื้นที่ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เป็นป่าไม้และขุนเขา เนื้อที่ป่าไม้ทั้งหมด
มีประมาณ 11 ล้านเฮ็คตาร์ ในนี้เนื้อที่ที่ได้สำรวจแล้วมี 5.6 ล้านเฮ็คตาร์ อุดมไปด้วยไม้นาๆ ชนิด
ที่มีราคา เช่น  ไม้คำพี  ไม้ประดู่  ไม้มะค่า  ไม้แคน  ไม้สัก  ไม้จิก ไม้รัง ไม้ยาง ไม้บาก ไม้สน ฯลฯ
ที่แขวง(จังหวัด) หัวพัน (ซำเหนือ) มีไม้ชนิดหนึ่งเรียกว่า "ไม้โล่งเล่ง" มีลำต้นใหญ่ เนื้อไม้จะทน
แดดทนฝน และปลวกเป็นร้อย ๆ ปี   ดังนั้น   ชาวพื้นเมืองจึงนิยมใช้มุงหลังคาบ้าน และทำโลงศพ
นอกจากไม้เนื้อแข็งและเนื้ออ่อนตามที่กล่าวมาแล้ว ในป่าและขุนเขาของลาวยังอุดมสมบูรณ์ไปด้วย
สมุนไพรหลายร้อยชนิด   รวมทั้งโสมขาวบางชนิด ที่เกิดขึ้นในภาคเหนือ  และที่ราบสูงของแขวง
(จังหวัด) เชียงขวาง ผลิตผลจากป่าไม้ที่สำคัญอีกก็มี  แก่นจันทร์  กำยาน  ชัน  น้ำมันยาง   ยางสน
กระวาน(หมากแน่ง) หวาย คั่ง ฯลฯ
สัตว์ป่า เนื่องด้วยว่า ส.ป.ป.ลาว มีป่าไม้และภูเขามากจึงเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาพันธุ์
นอกเสียจาก "แรด" ที่สูญพันธุ์ไปแล้วในศตวรรษที่ 19 นี้เองด้วยฝีมือมนุษย์ สัตว์ป่าที่พบในลาวมี
ช้าง  กระทิง  ควายป่า  เสือโคร่ง  เสือดำ  กวาง  เก้ง ฯลฯ
แม่น้ำและภูเขา   ส.ป.ป.ลาว มีภูเขาและป่าไม้อุดมสมบูรณ์   จึงมีแม่น้ำลำคลองมากมายหลายสาย
อาทิเช่น - แม่น้ำของ (โขง) เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดใน ส.ป.ป.ลาว   มีความยาว 4,220 กม.  ระยะที่
ไหลผ่านส.ป.ป.ลาว ยาว 1,500 กม. ชาวลาวเผ่าลื้อที่อยู่สิบสองพันนา จังหวัด  ยูนานของจีน  เรียก
แม่น้ำล้านช้าง สาขาแม่น้ำโขงมีทั้งหมด 13 สาย  ได้แก่ น้ำทา น้ำแบง น้ำอู น้ำเซือง น้ำคาน  น้ำงื่ม
น้ำเงียบ น้ำซัน น้ำกระดิง น้ำเซบังไฟ น้ำเซบังเหียง น้ำเซโดน และน้ำเซกอง
- น้ำตกที่ใหญ่ที่สุด คือ ตาดคอน หรือ หลี่ผี ซึ่งอยู่ในเขตใต้ของแม่น้ำโขง  กว้าง 10 กม. สูง 15 ม.
- น้ำตกที่สูงที่สุดได้แก่ น้ำตกตาดเซเซ็ด อยู่จังหวัดสาละวัน สูง 20 เมตร
- ภูเขาที่สูงที่สุดได้แก่ ภูเบี้ย อยู่จังหวัดเชียงขวาง (เมืองพวน) สูง 2,820 เมตร
- ที่ราบสูงที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดได้แก่ ภูเพียงบริเวณ สูง 1,200 เมตร และภูเพียงเชียงขวาง ซึ่ง
   เหมาะสำหรับปลูกผักและเลี้ยงสัตว์มาก
 ประเพณี ตามจารีตประเพณีของลาวจะเรียกว่า ฮีดสิบสองคองสิบสี่ ฮีดยี่คองเจียง ชาวลาว จะมีงานประเพณีมากมายตลอดปี เช่น
เดือน 3 วันมาฆบูชา มีงานฉลองพระธาตุอิงฮังที่แขวงสะหวันนะเขต และงานวัดภูจำปาสัก
เดือน 5 วันสงกรานต์ปีใหม่ลาว
เดือน 6 วันวิสาขบูช า
เดือน 8 วันเข้าพรรษา
เดือน 9 บุญข้าวประดับดิน
เดือน 10 บุญข้าวฉลาก
เดือน 11 ออกพรรษา งานแข่งเรือ ที่นครเวียงจันทน์
เดือน 12 บุญพระธาตุหลวงเวียงจันทน์
นอกจากงานประเพณีทางพุทธศาสนาแล้ว ยังมีพิธีทางรัฐการอีก เช่น
วันที่ 1 มกราคม วันปีใหม่สากล
วันที่ 20 มกราคม วันสร้างตั้งกองทัพประชาชนลาว
วันที่ 8 มีนาคม วันแม่หญิง(วันสตรีสากล)
วันที่ 22 มีนาคม วันสร้างตั้งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
วันที่ 1 พฤษภาคม วันกรรมกร (วันแรงงานสากล)
วันที่ 1 มิถุนายน วันเด็ก
วันที่ 15 สิงหาคม วันรัฐธรรมนูญ
วันที่ 7 ตุลาคม วันครูแห่งชาติ
วันที่ 12 ตุลาคม วันประกาศเอกราช
วันที่ 2 ธันวาคม วันชาติ (วันสร้างตั้ง ส.ป.ป.ลาว)
 การคลัง
1. ระบบเงินตรา เงินตราของ ส ป ป ลาว เรียกว่า เงินกีบ ธนาคารแห่ง ส.ป.ป.ลาว เป็นผู้รับผิดชอบพิมพ์เงินตราออกใช้ มีธนบัตรใบละ 20,000 กีบ  10,000 กีบ      5,000 กีบ 2,000 กีบ 1,000 กีบ 500 กีบ 100 กีบ 50 กีบ 20 กีบ 10 กีบ 5 กีบ และ 1 กีบ ส่วนเหรียญมี 50 อัด และ 10 อัด
2. สถาบันการเงิน ธนาคารกลาง ซึ่งเป็นธนาคารแห่งรัฐของ ส.ป.ป.ลาว เป็นผู้รับผิดชอบชี้นำ ควบคุมดูแลสถาบันเงินตรา เช่น
     ธนาคารธุรกิจ ธนาคารของลาวแบ่งออกเป็น 2 ระบบ คือ
1. ธนาคารกลาง ได้แก่ธนาคาร แห่ง ส.ป.ป.ลาว (State Bank)
2. ธนาคารธุรกิจ :
    2.1 ธนาคารพาณิชย์ของรัฐ ได้แก่ ธนาคารการค้าต่างประเทศ (Bank of foreign Trade) ธนาคารเศษฐาธิราช ธนาคารนครหลวง ธนาคารภาคใต้
ธนาคารลาวใหม่ ธนาคารล้านช้าง ธนาคารอรุณใหม่ ธนาคารส่งเสริมกสิกรรม
    2.2 ธนาคารพาณิชย์ที่ร่วมทุนกับต่างประเทศได้แก่ธนาคารลาวพาณิชย์ ธนาคารร่วมพัฒนา (Joint Development Bank-JDB) ธนาคารเวียงจันทน์
พาณิชย์ และธนาคารเวียดนาม-ลาว
    2.3 ธนาคารพาณิชย์ของต่างชาติ ได้แก่ ธนาคารทหารไทย ธนาคารกรุงเทพ ธนาคารไทยพาณิชย์ ธนาคารกสิกรไทย ธนาคารกรุงศรีอยุธยา และธนาคาร
Public Bank (มาเลเซีย)
หน่วยงานส่งเสริมการลงทุน คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจากต่างประเทศในเมื่อก่อน ปัจจุบันเป็นกรมส่งเสริมการลงทุนภายในและต่างประเทศ Foreign
Investment Management Committee (FIMC). Department of Promotion and Management for Domestic & Foreign
Investment. (Website at ; http:/www,investlao.com)
สินค้าส่งออก สินค้าส่งออกของลาว ได้แก่ 1. ไม้และไม้แปรรูป  2. สินค้าประมงและสัตว์  3. แร่ธาต ุ 4. สินค้าการเกษตร เช่น ชา กาแฟ เครื่องเทศ ฯลฯ
5. เครื่องนุ่งห่ม 6. พาหนะและอะไหล่ 7. หนังสัตว์และผลิตภัณฑ์หนังฟอก 8. เครื่องจักรกลที่ไม่ใช้ไฟฟ้าและส่วนประกอบ 9. เครื่องพลาสติกและผลิตภัณฑ์
10. เครื่องอุปโภค
สินค้านำเข้า สินค้านำเข้าลาว ได้แก่ 1. น้ำมันเชื้อไฟ 2. เครื่องใช้ไฟฟ้า 3. พาหานะและอาไหล่ 4. เครื่องอุตสาหกรรมการเกษตร 5. อุปโภค 6. เครื่องนุ่งห่ม
7. เครื่องก่อสร้าง 8. เครื่องจักรกลที่ไม่ใช้ไฟฟ้าและส่วนประกอบ 9. เครื่องดื่ม 10. เหล็กและเหล็กกล้า
สมาชิกองค์การระหว่างประเทศ ACCT ADB ASEAN ESCAP FAO IBRD ICAO IDA IFAD IFC INTERPOL IOC ITU ILO IMF
LORCS NAM PCA UN UNCTAD UNDP UNESCO UNIDO UPU WIPO WFTU WHO WMO MTO
การศึกษา ระบบการศึกษาแห่งชาติของ ส.ป.ป.ลาว มีดังนี้
1. สามัญศึกษา การศึกษาในระบบสามัญศึกษาประกอบด้วย - เตรียมอนุบาล (เลี้ยงเด็ก) - อนุบาล 3 ปี - ประถม 5 ปี - มัธยมต้น 3 ปี - มัธยมปลาย 3 ปี
2. การศึกษานอกระบบโรงเรียน การศึกษานอกระบบโรงเรียน ได้จัดเป็น 3 ประเภทคือ
- ฝึกอบรมผู้ใหญ่ที่อ่านและเขียนหนังสือไม่เป็น
- ยกระดับวิชาชีพให้แก่ผู้ใหญ่
- ยกระดับวิชาการให้แก่เจ้าหน้าที่ และพนักงาน
3. อาชีวะศึกษา - ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ - ระดับช่างเทคนิค - ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง
4. การศึกษามหาวิทยาลัย ส.ป.ป.ลาว มีมหาวิทยาลัยเดียวคือ มหาวิทยาลัยแห่งชาติ เรียน 5-7 ปี มีทั้งหมด 6 วิทยาเขต ประกอบด้วย 10 คณะวิชา 1 วิทยาลัย
และ 1 ศูนย์ เช่น คณะศึกษาศาสตร์, คณะวิทยาศาสตร์, คณะสังคมวิทยาศาสตร์, คณะภาษาศาสตร์, คณะเศรษฐศาสตร์ และการคุ้มครอง, คณะป่าไม้,
คณะเกษตรศาสตร์, คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์, คณะวิศวกรรม และสถาปัตยกรรมศาสตร์ และ คณะนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์. มี 1 วิทยาลัยวิทยาศาสตร์พื้นฐาน
1 ศูนย์พัฒนาครู และมีโรงเรียนประถมและมัธยมสาธิต
5. การศึกษาภาคเอกชน การศึกษาภาคเอกชน ได้จัดในระดับเตรียมอนุบาลถึงระดับวิทยาลัย หรืออนุปริญญา(ป.ว.ส.)เท่านั้น, ส่วนระดับปริญญาตรี
กำลังอยู่ในระยะเตรียมความพร้อมด้านต่างๆ
 ปูชนียสถานและสถานที่ท่องเที่ยว สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวในปัจจุบัน เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรล้านช้าง มีปูชนียสถานที่เหลือจากการทำลาย
เช่น พระธาตุจอมสี และวัดวาอารามต่างๆ ที่นครหลวงพระบาง     ที่นครเวียงจันทน์ เช่น พระธาตุหลวงเวียงจันทน์ วัดพระแก้ว วัดสีสะเกด พระเจ้าองค์ตื้อ
ที่นคร เวียงจันทน์ และแขวงต่างๆ เช่น ทุ่งไหหินที่แขวงเชียงขวาง พระเจ้าองค์ตื้อเมืองโส้ยแขวงหัวพัน พระธาตุสีโคดที่แขวงคำม่วน พระธาตุอิงฮัง ที่แขวง
สะหวันนะเขตและประสาทหินวัดภูแขวงจำปาสัก นอกจากนี้ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง เช่น น้ำตกตาดกวางซี, ตาดแส้, ถ้ำติ่งที่แขวงหลวงพระบาง
เขื่อนน้ำงึ่ม แขวงเวียงจันทน์
        สถานที่ท่องเที่ยวธรรมชาติหลายๆแห่งที่เมืองวังเวียงแขวงเวียงจันทน์ น้ำตกหีนคันนากำแพงนครเวียงจันทน์ น้ำตกตาดซอนกำแพงนครเวียงจันทน์
บ้องไฟพญานาคเขตเมืองปากงึ่มกำแพงนครเวียงจันทน์ น้ำตกตาดเซเซ็ดแขวงสาละวัน ถ้ำแอ่นที่แขวงคำม่วน น้ำตกหลีผี คอนพระเพ็งแขวงจำปาสัก และอื่นๆ
เป็นต้น
   
คัดสรรมาฝากโดย basbas2006 (pongdanai yawichai) บทความทั้งหมดของคุณ basbas2006
วันที่ 18/07/2549 เวลา 13:43:32
เข้าชมบทความนี้แล้ว 4781 ครั้ง ได้รับการโหวต 15 คะแนน
โหวตให้บทความนี้ คะแนน
ตั้งกระทู้ใหม่ เก็บไว้ใน Favorites พิมพ์ แจ้งลบ ส่งบทความนี้ให้เพื่อน
เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง
ตั้งกระทู้ใหม่   ดูเนื้อหาทั้งหมด